Hevala me Berîtan raporek ji min re şandibû. Min hîn şehadeta wê nebihîstibû, û ew heval her tim di hişê min de bû: "Ez dixwazim romanek li ser dahûrandinên Rêber APO sûd werbigrim û binivisinim" wê dema ku wiha name şandibû wiha bal kişandibû li ser tekoşîna min. Bala min gelek kişand. Kesekî di koma me de berê daxwazekî bi vî awayî negotibû.
Min wê demê got, "Ew hevalek pir dilovan e." Ezê tekez li ser Gulnaz Karadaş biaxivim. Wê gelek baş be ku em wê bi bîrbînin û li ser nîqaş bikin. min dema nûçe temaşe dikir û min nûçeya şehadeta wê dît, vê yekî ez gelek êşandim.
Jinek qehreman weke fermandareke taximê beşdarî çalakiya qereqola Rubarokê bû. Tevî ku birîndar bû jî, wê li eniya Şerê Başûr di cihekî girîng de cîhê xwe girt û heta ku cebilxaneya wê xilas bû li wir ma. Piştre, dema ku van hêzên hevkar Nûker ên xayîn ji yên li dora wê re qîr dikin ji bona ku teslîm bibin, jina dilovan xwe ji zinarekî kûr davêje. Bê guman çalakiya wê watedare. Ev helwestek pir wêrek pir di cîh deye.
Bi rastî, ew ji hêla teorî ve jî bihêz bû. Ev helwest ne tenê ji welatparêzî an berxwedanê derdikeve. Ew kesek e ku hewl dide dahûrandinan bi kûrahî fêm bike, ew dixwaze têgihîştina xwe bêhtir berfireh bike. Ev tê çi wateyê? Ew dikare bibe dahûrandêrek baş. Dibe ku kesên ku biryardar in rewşê rave bikin û yên ku dikarin her cûre berxwedan û qehremanî nîşan bidin hebin. Bê guman, girîng e ku mirov wê binirxîne, her weha girîng e ku mirov bersivê jî bide
Erê, hevalên me dibêjin, "Em dilsoz in, me navê Bêrîtan da tabûrê." Pirsgirêk bi tenê bi nav lêkirina tabûrê û ravekirina ka wan çawa li ber xwe da nayê çareser kirin. Pirsgirêk ev e ku helwesta ku wan şopandiye zindî bimîne. Ev helwest bi xwe ye ku van encaman çêdike. Bê guman, em wê wekî rêberê xwe digirin dest. Ew wekî modelek, mînakek ji bo kesên ku em dixwazin bibînin ku pêşve diçin xizmet dike. Ew biryardar e ku pêşve biçe. Lê belê, ev heval jî bi dijwarîyên girîng re rû bi rû mane û dibe ku xeletî kiriye. Lê ew kûrtir dibe û digihîje encama armancên xwe. Mebesta min ev e: Ger em rê vekirî bihêlin, dibe ku kesayetên bi heybet, heta qehreman derkevin holê. Bi rastî, dema ku hevalan gotin di nav gêrîla de keç gelekin, Divê em çi ji wan bikin? min ev got: “Tiştê ku hûn jê re dibêjin hêz, berovajî vê, hêzek mezin a fedayî ye. Hatina van kesan ne tenê hestek fedakariyê lê di heman demê de wêrekiyê jî nîşan dide.” Hûn van faktoran li ber çavan nagirin û bi nêzîkatiyek kevnar û feodal nêzî jinan dibin. Ev nêzîkatîyekî kevnepereste . Dibe ku hêza we tune be, û hilweşandina nêzîkatiyên feodal ji were dijwar tê. Lê ev kêm zêde têgihîştina min ango hêza mine, ku jin berê xwe didin çîyayan. Hişmendîya serdest a zilam gotin: "Waa, hemû jinan di van pozîsyonan de li ber xwe dan, jin nereviyan, me difikirî kû wê li berxwe nedin û birevin" Ev rastî di şerê dawiyê de jî eşkere bû ku jin lêgerînên xwe yên azadîye gelek xurtin. Bê guman, ev ne encamên têrkerin lê belê li gor gavên destpêkê gelek xurte.
Ez hêvî dikim ku hewildanên me yên ku ji bo jinan pêşxistinê girîng bin û hem li gorî wê werin fêmkirin û hem jî werin teqdîrkirin. Dibe ku jiyanek hinekî daxwazkar û dîsplînkirî we bêzar bike. azadî û pêşketin ji were zihmet tê, lê temenê azadiyê gelek e; bêyî dayîna berdêlan Azadî nayê bi destxistin. Tevlîbûnek erzan divê neyê qebûl kirin, wê hinek ji wan tevlîbûna ji rêzê sud bigrin . Em naxwazin hûn bi vê yekî razî bibin. Hûn fedakar in, ji bo her cûre jiyanê amade ne; hûn dikarin bi hêsanî werin manîpulekirin, divê ji vê yekê re baldarbin. Lê ez bawer dikim ku nêzîkatiyên wiha bê qîmet zirarê didin, hûn jî di ferqa wê yekê dane û ji ber vê yekê, divê xebata me bi we re kûrtir bin, ku nêzîkatiyek wiha dê nêzîkatiya rast be. Bi rastî, dema ku ez windahiyên hêsan ên kesên ku bi awayekî ji rêzê nêzî welêt dibin difikirim, me îspat kiriye ku ev nêzîkatî encamên ne baş vedikin
Eger em berxwedana xwe nedomînin, ew Pêşmergeyên paşverû wê we hemûyan bibin. Hûn nizanin hûn çawa dijîn. Fermandarên Pêşmerge keçên Pêşmerge jî bê zirar nahêlin. Gelo ew ê qet we saxlem berdin? Ma we xeter nedîtiye? Ger tirsa ku min li vir çêkiriye tunebûya, ew ê bigotana, "Baregeha APO’cîyan de ewqas keç hene, em operasyon bikin pêşmergeyek wê pênç jin bikeve para wî " Hûn vê yekê baş dizanin.
Rewşa pêşmergeyan eşkere ye. Gelo kesek dikare xwe ewqas winda bike û bikeve? Çima hûn vê yekê nabînîn? Ez meraq dikim gelo jinek azad û bihêz dikare di di nava pêşmerge de di Başûr de hebe. Jinek azad a yekane di nav refên wan de derket holê. Keçek xiristiyan bi navê Margarêt hebû. Hûn pir baş dizanin ka wan ew jin çawa wêran kirin. Tu çawa dikarî têkiliyek qebûl bikî ku teslîmî hevkaran bibe? Divê mirov hinekî realîst be. Çima hûn çavên xwe ji rastiyê re digirin? Ne cihê bawerîyê ne hûn çawa bawer dikin. Tiştê ecêb eve.
Binêre, mêr bi xwe radestî hevkarîyê bûne, ew dixwazin min jî bikişînin hundira xeta tevkarîye. Û ew ji hev re dibêjin: "Tu yê min biparêzî." Ev têkiliya evînê ye, ew dixwazin vê ferasete giştî bike, wê bi tevahiya avahiyê re bike biryarek giştî. Ne mumkîn e ku her tişt radestî dijmin, were kirin! Tu çavên xwe ji rastiyê re digirî. Divê jin xwedî rûmet, azadî û serbilindî bin. Ev hevala min Berîtan e! Gelo wê keçikê xwe teslîm kir? Zelal e. Ez ji te dipirsim. Te digot qey tu hevala wê yî, lê ne wisa bû. Pêşmergeyan ji wê keçikê re gotin: "Were, em ê tiştekî bi te nekin." Ji bo ku teslîm nebe, wê xwe ji zinaran avêt. Pêşmerge dibêjin: "Em ê tiştekî nekin," dû re heman peymanê pêşkêşî wê dikin, heta piştî şehadeta wê jî rêzgirtinek mezin nîşanî wê didin. Du rêbaz hene. Pişt re hûn xwe dixin nav bîranîna wê û mîna qehremanekî/ê tevdigerin. Mirov dikare durû be û wekî qehremanekî tevnegere. Ew dikarin bi xwe re lîstikan bilîzin û wekî qehremanekî tevnegerin. Çima hûn ne endamek partiyê yê baş in? Çima hûn nikarin siyasetmedarek baş bin? Ma ev ji ber rastiyê ye? Ma şîrovekirina vê yekê dijwar e?
Dema ku ew peyman hat çêkirin, min got ku ew ê xwe bifetisînin, ku wan ew anîne vê astê. Talabanî ji min pirsî. Dema ku Talabanî hat vir, min hûn şandin, û we peymanek çêkir, rast e? Ew peyman çiqas bi rûmet û bi heybet bû? hûn li wir teslîm bibûn. Me şerekî bênavber meşandi tenê ji bo ku em vê çerxa teslîmbûnê bişkînin û rê li ber vê bigirin ku hûn dev jê berdin. Hûn vê yekê fêm nakin, hûn bertek nîşan didin; Tu difikirî ku tu dikarî bi sernavên erzan û tiştên nebaş derbas bibî, tu bêwate diaxivî, û ji ber vê yekê tu winda dikî. Bi kêmanî vê nakokiyê fêm bike.
Lê belê, em berpirsyarê sereke nabînin. Em tenê dibêjin ku wan dixwest we bixin bin vê bandorê. Ger derfeta we hebûya, hûnê di cih de azad bibûna. Bi rastî, me we xilas kir û ev peyman hilweşand. Ji bilî vê, min ev peyman qet nas nekir. Heta biharê, me ew wekî rêbazek taktîkî ya çalakiyê dihesiband. Wan ev anî ziman: "Werin em PKK’ê parçe bikin, wê bikşînin nav hevkariyê û wê ji jiyana gêrîla dûr bixin." Ma piştî wê şansek jiyaneke bi rûmet a bîst û çar demjimêran heye? Ger ne wisa be, wê hingê hûn ê rastiyê bibînin, hûn ê qelsiya xwe û xeletiyên xwe fêm bikin. Bi girtina berpirsiyariyê ji bo xwe, hûn ê zû û bi dilsozî wê derbas bikin. Di vê yekê de tiştek nayê famkirin, tiştek tune ku bi mehan li ser nîqaş were kirin. Ger hûn dixwazin azadiya jinan bi dest bixin, hûn ê fêm bikin rêya vê yekê ew e ku tavilê rastiya şer qebûl bikin. Bi rastî, di vê yekê de tiştek nayê qebûlkirin tune.
Ez pir dixebitim, û ez her roj ji xwe dipirsim gelo ez dadperwer im. Ma tu dikarî li ber gel bisekinî? Ger rêz li gelê ku ewqas şehîd dane bigirta û tu bizanîba ku çend şehîd li wir hatine dayîn, ma tu dê bi vî rengî li ber bîranîna wan bisekiniya? Wekî din, ew di şer de di bin fermandariya te de şehîd bûn. Ji ber vê yekê tu çawa dikarî veqetîna ji şer û gêrîla rewa bikî? Wekî xayînekî, ma tu ne hêjayî encama herî xirab î? Ez matmayî mam. Çima divê em van jinên ciwan hêjayî vê yekê bibînin?
Li vir, tu pêvajoyek peydakirina hawirdorek azad ji bo xebatê û pêşxistina analîzek dijwar dijî. Ez hêvî dikim ku têgihîştin hebe. Ger derfeta min hebûya, min ê hewil bidaya ku rêbazek pêş bixim ku we pirsyar bike û we teşwîq bike ku hûn bersiv bidin, Lê hin ji we qurbaniyên mezin didin, û divê ev yek berdêla wê were dayîn.
Bersiva herî baş tenê bi vî awayî dikare were dayîn: Rêxistinbûn, polîtîkbûn û leşkerîbûn hewce dike ku di çarçoveya berbiçav a Kurdistanê û rastiya wê ya şer de bi displînek herî bilind bijî, bi hişkî bi prensîban ve girêdayî be, tevahiya jiyana xwe ji bo vê yekê tera xwe bike û hewldanek bilind nîşan bide. Ji ber vê yekê, her çekdar, mêr an jin, ku ne pabendê astek bilind a rêxistinbûnê, hewildanên wê yên polîtîk kirinê û leşkerîkirinê be, û ne pabendê girîngiya vê qadê û bicihanîna pêdiviyên wê be, xwe dixapîne.
Divê em zêde baweriya xwe bi kesan neynin. Divê em asta hevgirtin û rêxistinbûna wan, hewldanên wan ên dijwar di her warî de û girêdana wan bi rastiya şer re li ber çavan bigirin. Girîng e ku mirov li pratîka çekdaran binêre, ne tenê li gotinên wan. Milîtan bi pratîka xwe re yek e. Ev pîvanek girîng e. Ger em bizanin ku divê em bi tundî vê pîvanê bişopînin, em ê helwesta herî xurt a li ser azadiyê bi dest bixin. Di vî warî de, Bêrîtan sembola kesayetiya jina azad e, xeta berxwedanê li dijî hevkarî û xiyanetê ye. Ew îfadeya bilindkirina jinên ku ji azadiyê hez dikin e.
Rêber APO
